Jarosław Poleszczuk

Jestem neurochirurgiem z wieloletnim doświadczeniem zawodowym. Obecnie współpracuję z kilkoma prywatnymi szpitalami.

Doświadczenie kliniczne zdobywałem m.in. pod kierunkiem prof. Heliodora Kasprzaka oraz prof. Mirosława Ząbka.

Ukończyłem prestiżowy kurs neurochirurgii European Association of Neurosurgical Societies, zakończony egzaminem.

Cel
Po wielu latach pracy w systemie publicznym skoncentrowałem swoją działalność na sektorze prywatnym. Umożliwia mi to zapewnienie pacjentom skutecznego, a przede wszystkim możliwie szybkiego leczenia chorób kręgosłupa.
W praktyce klinicznej często spotykam się z sytuacją, w której proces diagnostyki i leczenia w systemie publicznym jest długotrwały i wieloetapowy. Oczekiwanie na konsultacje specjalistyczne, badania obrazowe oraz zabieg operacyjny może trwać wiele miesięcy, a nawet lat. Tymczasem w wielu przypadkach rokowanie po leczeniu operacyjnym jest dobre, a powrót do aktywności zawodowej możliwy w ciągu jednego do trzech miesięcy od zabiegu.

Długotrwała niezdolność do pracy wiąże się nie tylko z kosztami ekonomicznymi, lecz także z istotnym obciążeniem dla pacjentów i ich rodzin. Wielu pacjentów zwraca uwagę na trudności w utrzymaniu aktywności zawodowej przy przewlekłych dolegliwościach bólowych.
Niezwykle istotny jest również pozamaterialny aspekt choroby: przewlekły ból, ograniczenie samodzielności oraz trwałe deficyty ruchowe znacząco wpływają na jakość życia i mogą prowadzić do obniżenia nastroju, a nawet depresji. Dodatkowo długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może wiązać się z działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego i wątroby.

W swojej praktyce spotykam się z opinią, że leczenie operacyjne kręgosłupa powinno być traktowane wyłącznie jako ostateczność. Jednocześnie wielu pacjentów po zabiegu podkreśla, że żałuje odkładania decyzji o leczeniu operacyjnym przez kilka lat.

Diagnoza
Diagnozę stawiam na podstawie dokładnego badania pacjenta oraz analizy badań obrazowych (MRI, TK, RTG). Medycyna nie zawsze przebiega według schematów — u części pacjentów objawy nie są jednoznaczne i postawienie właściwego rozpoznania może wymagać czasu, dodatkowych badań lub konsultacji z innymi specjalistami.
Szczególną wagę przykładam do trafnej diagnostyki, ponieważ schorzenia kręgosłupa, stawów krzyżowo-biodrowych czy bioder mogą dawać bardzo podobne objawy. Aktualna pozostaje zasada „bene diagnosco, bene curo” — właściwa diagnoza jest podstawą skutecznego leczenia.
Nietrafnie dobrana rehabilitacja lub nieadekwatny zakres leczenia operacyjnego mogą nie przynieść oczekiwanego efektu. Dlatego dążę do tego, aby przy możliwie najmniejszej ingerencji w organizm uzyskać jak największą poprawę dolegliwości.

Leczone schorzenia
Po zbadaniu pacjenta i analizie badań obrazowych (najczęściej rezonansu magnetycznego) proponuję indywidualnie dobrany plan leczenia, który może obejmować rehabilitację, leczenie zachowawcze, blokady przeciwbólowe (nasiękowe i zewnątrzoponowe) oraz leczenie operacyjne.

Zakres leczonych schorzeń obejmuje m.in.:

• przepukliny jądra miażdżystego dysku

• stenozę kanału kręgowego

• zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych

• zapalenie stawów międzykręgowych

• rzadsze zespoły bólowe głowy, karku, grzbietu, kręgosłupa i kończyn

• choroby onkologiczne ośrodkowego układu nerwowego (kwalifikacja do leczenia, druga opinia, wskazanie dalszego postępowania)

Jak przygotować się do wizyty

• zabrać aktualne badania obrazowe (preferowane MRI; najlepiej w formie fizycznej – płyta CD lub pendrive)

• zabrać dokumentację dotyczącą istotnych chorób przewlekłych, które mogą mieć wpływ na leczenie (np. choroby nowotworowe, serca, płuc)

• znać aktualnie przyjmowane leki, w szczególności leki wpływające na krzepnięcie krwi (np. Acard, Clexane, Warfin, Plavix) oraz leki przeciwcukrzycowe